Kabile: Bizi Ayıran Kültürel İçgüdüler Bir Araya Gelmemizi de Sağlayabilir mi?

Neden başkalarına değil de sadece bizden olana güveniyoruz?

İnsanlık tarihinin büyük bir kısmı, hayatta kalmanın tek yolunun kabileye sadakatten geçtiği karanlık ve vahşi coğrafyada yazıldı. Bugün, gökdelenlerde çalışıyor, kıtalararası mesajlar gönderiyoruz ancak beynimiz hâlâ kadim savana düzlüklerinde, etrafını çitlerle çevirdiği küçük bir grubun güvenliğini arıyor.

Kültürel psikoloji uzmanı Michael Morris, Kabile'de bizi bu evrimsel mirasla yüzleştiriyor. İnsanı diğer türlerden ayıran en güçlü özelliğin kabile kurma yetimiz olduğunu savunan Morris'e göre, kabile kavramı bir anıdan çok daha fazlası. Modern şirketlerin yönetim kurulları, siyasi kitleler, devasa dijital topluluklar ve gündelik hayatımızdaki görünmez ağlar dahi kabile dinamikleriyle işliyor. Davranışlarımızı şekillendiren kabile güdüleri, basit bir aidiyet hissini değil, kime güveneceğimizi, değişime nasıl tepki vereceğimizi, performansımızı ve düşünme biçimimizi de etkiliyor.

Kabile, kabileciliği dünyayı kutuplaştıran ve tedavi edilmesi gereken bir hastalık gibi etiketlemek yerine, insan psikolojisinin yapıtaşı ve dahası parçalanmış toplumları yeniden bir arada tutabilecek güçlü bir kaldıraç olarak düşünmeye davet ediyor.

FINANCIAL TIMES YILIN İŞ KİTABI ÖDÜLÜ FİNALİSTİ

“Michael Morris, kabileciliğin modern yaşam üzerindeki etkisine dair ezberleri ustalıkla bozuyor.” –Robert Cialdini, İknanın Psikolojisi'nin yazarı

“Nefes kesici bir anlatı; sizi en temel kabullerinizi yeniden değerlendirmeye zorlayacak.” –Adam Grant