Ateş 2 Ulaş'mak
Parkta yaşanan olay sonrası birbirlerine doğru atılan tüm adımlar Ulaş tarafından geri alınır,Arya'yla âdeta iki yabancıya dönüşürler. Arya, Ulaş için savaşmaya kararlı olsa da henüz hiçbir şeyiçözememişken, bildiği küçük sır ortaya çıkar ve Ulaş'ı kazanamadan tekrar kaybeder. Aşk için herfedakârlığı yapmaya hazırdır, Ulaş'ın, babasıyla ilgili olan acı gerçeği anlatmaya hazır olmasını bekler.
Bu anlayışlı bekleyiş, beklenilmeyen bir yolculuğa ve birtakım olaylara gebe kalır.
İntikam ateşiyle yanan Ulaş'ın anıları ve Eren'in sırları, beklenmedik bir anda bir arayageldiklerinde yapbozun kayıp parçalarını ortaya çıkarır. Büyük resme bakıldığında gördükleri, bildiklerigerçeklerin eksik ve yalan olduğu, ardında büyük bir tehlike barındırdığıdır. Fakat kayıp vermemekiçin artık çok geçtir.
“Vazgeçmek de affetmek de zaruridir. Çünkü bu ikisi de olmadan özgür sayılmaz insan.
Vazgeçmezse mecbur, affetmezse saplı kalır. Ve şüpheniz bu, felaket bir durumdur. Akıp gidenzamanda kendini askıya almaya benzer bu. Kimseye dokunamadan, karışamadan biter.”
(Tanıtım Bülteninden)
Parkta yaşanan olay sonrası birbirlerine doğru atılan tüm adımlar Ulaş tarafından geri alınır,Arya'yla âdeta iki yabancıya dönüşürler. Arya, Ulaş için savaşmaya kararlı olsa da henüz hiçbir şeyiçözememişken, bildiği küçük sır ortaya çıkar ve Ulaş'ı kazanamadan tekrar kaybeder. Aşk için herfedakârlığı yapmaya hazırdır, Ulaş'ın, babasıyla ilgili olan acı gerçeği anlatmaya hazır olmasını bekler.
Bu anlayışlı bekleyiş, beklenilmeyen bir yolculuğa ve birtakım olaylara gebe kalır.
İntikam ateşiyle yanan Ulaş'ın anıları ve Eren'in sırları, beklenmedik bir anda bir arayageldiklerinde yapbozun kayıp parçalarını ortaya çıkarır. Büyük resme bakıldığında gördükleri, bildiklerigerçeklerin eksik ve yalan olduğu, ardında büyük bir tehlike barındırdığıdır. Fakat kayıp vermemekiçin artık çok geçtir.
“Vazgeçmek de affetmek de zaruridir. Çünkü bu ikisi de olmadan özgür sayılmaz insan.
Vazgeçmezse mecbur, affetmezse saplı kalır. Ve şüpheniz bu, felaket bir durumdur. Akıp gidenzamanda kendini askıya almaya benzer bu. Kimseye dokunamadan, karışamadan biter.”
(Tanıtım Bülteninden)
