Doktor Gıt Gıdak

Çocukların her biri tüylerimizi okşamaya, minicik gagalarımızı öpmeye başladılar. Ahmet büyük bir gururla bizi seyrediyordu.

Sonra,

-Bu kadar yeter, dedi; bırakın karınlarını doyursunlar.

Çocuklar söylenmeye başladı:

-İyi ki civcivlerin var…

-Yemedik ya oğlum…

-Yok, bir de yeseydiniz…

-Belki ileride yeriz!

-Ama abi…

-Canım biz de tavuk olunca yeriz,

Diyen çocuk kahkaha atarak oradan uzaklaştı.

Ahmet, ağabeyinin arkasından bağırdı;

-Öyle bir şey yap, seni hiç affetmem!

(Tanıtım Bülteninden)