Zincirkıran

İzmit Tren Garı'na gelmiş, 09.00 trenine biletini alarak beklemeye koyulmuştu. Gar binasının önünde bulunan yaklaşık bir metre yükseklikteki duvarın üstüne oturmuş, valizini ayaklarının dibine bırakmıştı. Elindeki en değerli eşyanın bu valiz olduğunu düşünerek manidar bir şekilde gülümsemişti. Dedesi Hayrullah Efendi'nin valiziydi bu, çalışmak için Bolu'ya gideceğini söyleyince dedesi ona hediye etmişti.

Tahta valizin, kenarlarında kahverengi deri şeritleri, deri sapları ve gövdesini saran deri kayışları vardı. Saplarının her iki yanından kapatılan tokalarıyla, hafif yıpranmış olsa da, şık bir görünümü vardı. Abdullah, etrafını seyrederek düşüncelere daldı, çıktığı bu yol ona nasıl kapılar açacaktı veya yolunda giderken nelerle karşılaşacaktı?

(Tanıtım Bülteninden)