Kendine Yolculuk

Bu kitap; bir kadının iç sesinden, bir annenin titreyen duasıyla, Bir halkın susarak direnen kalbinden süzülmüş dizelerin yolculuğudur. Sayfalarında ‘'Dersim'in Kırık Duaları, Bir Sevdayı Uğurladım Bugün''ün gömülü sızıları, ‘'Ayakta Kalan Kadın''ın sessiz isyanı ve ‘'Bir Melek Geçti Bu Dünyadan''ın nefes kesen yokluğu taşınır. Bu yolculukta; aşk, yasaklandığı yerden filiz verir; Yalnızlık, bir sokak lambasının altında kendini bulur; annelik, ‘'Toprağın Tokmağı'' kadar ağır ama kutsaldır. İnsan bazen, ‘'Seni Zamanın Dışında Sevdim'' der; bazen de sadece ‘'Ben Beni Affettim'' diyebilmek için yanar. Ve bil ki okur; bu satırlar “güçlü görünmeyi” değil, güçlü kalabilmeyi anlatır. “Yaşatmak İçin Ölenler”i, “Menfaatin Bittiği Yerde” yüzünü değişenleri, ve ‘'Ben Ayakta Kaldım'' diyebilen bir kadının yüreğini taşır. Bu kitap; güzelleştirdiği yaralarıyla yürüyenlere, “Sevmenin Cinsiyeti Yoktur” diyebilenlere, kökünü unutmadan geleceğe bakanlara yazıldı. Bazı yolculuklar evine götürür; bazıları — seni kendine. Sen de aç sayfayı…
Belki bu kez yüreğin kendini yakalayıp “Ben Buradayım” diyecek.

— Canan Işık

(Tanıtım Bülteninden)